Home » Schrijven doe je niet alleen

Een boek is niet zomaar een object

Nooit had ik gedacht dat ik een boek zo erg zou waarderen, totdat ik zelf begon met het schrijven van verhalen. Ik wilde meer zeggen dat ik het bewonderenswaardig heb gevonden, hoe een boek wordt geboren. Natuurlijk lezen de meeste mensen boeken voor hun plezier, maar ik wist vaak niet de andere kant van het verhaal: namelijk die van de auteur. 

Mijn bookbaby is ontstaan op 21 januari 2020, en sindsdien is er een wereld voor me opengegaan: ik leerde heel veel over het schrijven, over hoe een boek wordt geproduceerd en wat er allemaal bij komt kijken om het te promoten. Verder vond ik het zeer zeker interessant om feedback te krijgen van anderen. Waar het voor mij op neerkomt, is dat een boek een stukje van jezelf is. Het is iets bijzonders uit je fantasie, waar heel veel andere mensen in het dagelijks leven niet bij kunnen, totdat je het op papier zet - of verwoord, dat kan ook. Voor mij ben ik niet alleen gaan schrijven vanwege de inspiratie die ik heb opgedaan door The Lord of the Rings, maar voornamelijk om me in te leven in een andere wereld. Van kinds af aan heb ik dit altijd al wel gehad. Het liefst verbleef ik vroeger op mijn kamer en daar kwam mijn fantasie tot leven door lego of een leuk computerspel. Om niet te veel uit te wijden, wil ik alleen nog zeggen, dat ik het erg prachtig vind hoe een verhaal mensen kan raken, en misschien wel kan ontroeren. Zo kun je bijvoorbeeld in mijn eigen reviews lezen wat mensen ervan vonden. Ik geloof ook in de kracht van verhalen. 

 

Hieronder kun je lezen wat voor contacten ik heb gehad met andere auteurs. Zo heb ik zelfs twee interviews afgenomen met twee auteurs: Wietske van Dortmont en Jennifer Wagemans. Verder heb ik het heel leuk gevonden om wat vragen te beantwoorden voor Bookstamel - een blogster - en een iets jongere blogster genaamd Britt. Tot slot vond ik het ook geweldig om met mijn eigen schrijfgroepje een online boekenevent te doen op 25 oktober 2020. Daarin vertelde Jennifer Wagemans, Claudia Boon, Demi Hoogendoorn, Annemiek Steur en Jade Vermeulen over hun boeken. Quincy Hoff zit ook nog in ons schrijfgroepje, alleen zij is nog druk bezig met het schrijven van haar eerste boek. 

 

Online interview met Wietske van Dortmont

Het interview dat jullie lezen is van april 2020. Toen heb ik Wietske van Dortmont via de mail gevraagd, of ze het leuk vond een aantal vragen te beantwoorden over haar uitgeefproces. Ik vond het destijds extra leuk, omdat ik zelf ook bezig was met het uitgeven van een boek. Ze heeft een super leuk fantasy en dystopisch verhaal geschreven! Het gaat over Dana die in 2113 op zoek moet naar de prachtige waterbron Kataró. De hele wereld was bijna vergaan, behalve het continent Míasmos. Alleen is zij samen met haar broertje niet de enige die op zoek is naar de bron... 

In een interview met Het Kontakt in 2019 vertelde je dat het ontzettend veel doorzettingsvermogen had gevergd, om uiteindelijk het boek af te ronden. Echt waanzinnig hoe je alles op alles hebt gezet om Kataró te publiceren bij Boekscout! Wat waren de ups en downs tijdens je schrijfproces en wat was destijds bijvoorbeeld je houvast?

Het was inderdaad een proces met ups en downs. Mijn houvast was voornamelijk dat ik dagelijks een minimum aantal woorden voor mezelf stelde. Ik moest per dag minimaal 700 woorden schrijven. Dit zorgde ervoor dat ik niet stopte met schrijven, omdat ik bijvoorbeeld geen zin meer had. Veel stukken die ik in die tijd geschreven heb, heb ik uiteindelijk moeten herschrijven, omdat deze stukken niet erg veel emotie bevatten.

Een voorbeeld hiervan is een stuk dat ik schreef terwijl ik op vakantie was. De hele dag was ik bezig met lekker luieren en zwemmen, dus het was erg lastig om dan motivatie te behouden om te schrijven. Het minimum aantal woorden dat ik voor mezelf had gesteld, hielp me om het toch vol te houden.

 

Hoe had je van Boekscout gehoord?

Boekscout kwam mij ten gehore door mijn begeleidster op mijn middelbare school. Zij vertelde mij dat twee jongens een paar jaar voor mij een boek hadden geschreven over de oorlog, en dat ook via Boekscout hadden uitgegeven. Toen heb ik het internet afgestruind naar recensies over Boekscout en aangezien vrijwel alle recensies positief waren, heb ik besloten om mijn manuscript op te sturen.

 

Heb je tijdens je schrijfproces en wellicht wel tot aan de definitieve versie van je manuscript bij Boekscout ook je verhaal aan andere laten proeflezen? Hoogstwaarschijnlijk zijn je familie en vrienden apetrots op jou :)

Ik heb mijn manuscript door drie ‘meelezers’ laten lezen. Dit waren mijn tante (docent Nederlands), mijn begeleidster en een vriendin van mij die heel veel ervaring heeft met lezen. Zij hebben correcties aangebracht in spelling en verhaallijn, die ik heb doorgevoerd voordat ik het manuscript naar Boekscout heb gestuurd. Ik vond het toch fijn om te weten dat het niet heel slecht was, voordat ik het opstuurde. Ik vond het erg spannend om anderen mijn werk te laten lezen, omdat ik er altijd best veel van mijzelf in stop. Daarom vond ik het fijn om het eerst door anderen te laten lezen, zodat ik zeker wist dat het wel enige kwaliteit had, ook omdat ik bang was af te gaan bij Boekscout.

 

Ik had ook een vraagje over het uitgeefproces. Hoe vond jij de samenwerking met Boekscout verlopen? Op welke punten hielpen zij jou goed en waar had je achteraf gezien meer kennis over gehad?

Ik heb ervaren dat Boekscout een ontzettend goede begeleiding had. Ik wist precies waar ik aan toe was, wat ik kon verwachten of wanneer we zouden bellen. Toen ik hoorde dat ze mijn manuscript zouden gaan uitgeven, werd ik uitgenodigd bij een middag met meerder auteurs, waarbij we een volledige uitleg kregen over het hele proces en wat we van Boekscout konden verwachten. Bovendien kregen we tijdens die middag ook persoonlijke tips, en de mogelijkheid om vragen te stellen.

Ik had echter graag iets meer begeleiding gehad in het promoten. Van tevoren was het duidelijk dat promotie echt vanuit jezelf moet komen, dus Boekscout zou hier vrijwel geen aandeel in hebben, behalve het aanleveren van posters. Ik merkte dat ik zelf moeite had met het promoten van het boek, dus ik had daar graag nog wel iets meer begeleiding in gehad, of uitleg over gehad.

 

Hoe vond je het om ook feedback van de manuscriptenafdeling te krijgen? Was dat nieuw voor je? 

Ik had, zoals hierboven genoemd, dus al eerder feedback gekregen van mijn proeflezers, maar ik vond het nog steeds erg spannend om feedback van de manuscriptenafdeling te krijgen. Toch ovndik dat ze wel met goede feedback kwamen. Het is echter lastig, want je moet alles binnen een bepaalde tijd hebben doorgevoerd in het manuscript, en dat kost veel tijd. Hierbij wordt je niet geholpen, tenzij je tegen betaling een redigent zou inhuren. Dit vond ik wel lastig om allemaal door te voeren. Ik kreeg vanuit Boekscout ook voornamelijk tips wat betreft grammatica en spelling. Over mijn verhaallijn en structuur van het boek werd weinig gezegd, wat ik jammer vond. Ik denk dat ik daar nog wel meer uit had kunnen halen, dus ik had ook graag feedback gehad op de inhoud van mijn manuscript.

 

Ik vroeg me ook af hoe jouw prachtige cover tot stand is gekomen? Had jij daarin ook een bijdrage. Ik zag ook dat de vlindertattoo op de foto van een eerder interview ook in je boek terecht is gekomen. Wat gaaf!

Het proces van de cover ging eigenlijk vrij soepel. Je kon zelf plaatjes insturen of iets uitzoeken van een enorme exclusieve beeldbank. Ik koos voor optie twee, omdat fotografie niet echt mijn ding is. Ik koos een aantal plaatjes uit en stuurde die als mogelijke optie op naar Boekscout. Deze plaatjes waren echter absoluut niet waar zij naar op zoek waren, dus zij stuurden toen wat zij dachten dat het best bij het boek zou passen. Dit was een plaatje met veel kleur en mysterie, wat beter bij een fantasyboek past. Ik vond dit plaatje echter nog niet heel geschikt, dus ik ben verder gaan zoeken, al dan niet in dezelfde stijl als Boekscout graag wilde. Uiteindelijk kwam ik een plaatje tegen in dezelfde trant als Boekscout voorstelde, dat ik zelf ook mooi vond. Deze is het uiteindelijk ook geworden. Aangezien vlinders een grote rol spelen in mijn boek, wilde ik dit ook graag op een manier laten terugkomen. Vandaar dat ik een kleine vlinder bij het begin van elk hoofdstuk toevoegde.

De vlindertattoo was geen echte, maar een plaatje van de Albert Heijn. Het kwam echter goed uit dat ik die had geplakt terwijl ik ook het interview met Het Kontakt had.

 

Zou je misschien ook iets willen vertellen over waar je nu mee bezig bent? Het is nu een beetje rare tijd, maar wellicht heb je daarin juist plannen voor een nieuw boek?

Momenteel ben ik niet aan het schrijven, maar meer aan het lezen. Ik merkte dat ik op de middelbare school weinig tijd had om voor mijn plezier te lezen, omdat ik boeken voor mijn lijst moest lezen. In deze gekke tijd heb ik veel tijd over, dus heb ik eindelijk de Donkere Toren serie van Stephen King uitgelezen, waar ik al drie jaar mee bezig was (ook echt een aanrader als je van fantasy en complexiteit houdt!). Ik heb het ook erg druk, want ik studeer sinds dit jaar geneeskunde, en dit vergt veel van mijn tijd. Toch is er wel ruimte voor een vervolg van Kataró en misschien dat ik dat ooit ook wel ga schrijven. Het lijkt me ook heel interessant om te schrijven over mijn ervaringen als arts, als ik dat eenmaal ben. Ik weet alleen dat ik voorlopig waarschijnlijk de pen niet oppak, maar me weer ga verdiepen in lezen.

 

Een laatste kortere vraag: als je één personage zou mogen kiezen die je in het echte leven mocht zijn, wie zou je dan kiezen en waarom?

Dit klinkt misschien een beetje gek, maar ik zou denk ik uit mijn eigen boek graag Molis willen zijn. Hij heeft een verknipte manier van denken en laat duidelijk zijn dat mensen, als ze een tweede kans krijgen, die lang niet altijd aangrijpen. Ik zou hem graag willen zijn, zodat ik erachter zou komen hoe hij denkt. Het lijkt me heel interessant om in zijn hoofd te zitten.

Online interview met Jennifer Wagemans

Een korte introductie van Jennifer Wagemans

Waar moet ik beginnen? Ze is eigenlijk wel van alle markten thuis: gegeven dat ze schrijft, proefleest én tekent. Voor mij heeft ze echt heel veel betekent, aangezien ze mijn proeflezer is geweest, én ook nog eens een prachtige tekening voor me wilde maken van een belangrijk personage in mijn boek - van Lily Vanderbilt. Jennifer zelf heeft ook bij Boekscout uitgegeven. Ze heeft een hele mooie serie geschreven, genaamd De Legendes van Pendar. Het is young adult en richt zich op lezers die ook houden van Harry Potter, The Hunger Games en de Grijze Jager. In het onderstaande stukje lees je het leuke interview, dat ik met haar heb gedaan in mei vorig jaar. 

 

Hee Jennifer, hoe gaat het nu met jou? Zou je voor diegenen die je niet kennen je willen voorstellen?

Hi guys, ik praat niet graag over mezelf haha, dus deze wordt kort en bondig. Jennifer Wagemans, 24 jaar oud ondertussen, woon al mijn hele leven in Haarlem. Ben net met een nieuwe baan gestart (I know, in deze tijd? Gekkenhuis), Content Marketeer en ik heb het onwijs naar mijn zin. Ik werk vier dagen in de week, zodat ik een dag over heb om te schrijven en om aan mijn eigen Marketing te werken. Daarnaast lees en teken ik ook heel graag en doe ik aan softbal.

 

Hoe ben je op het idee gekomen om de Legendes van Pendar te schrijven?

Daarvoor stappen we even in de tijdmachine, terug naar groep 8. Toen had ik een hele weirde droom over een boekenkast die onder water stond met rondvliegende roggen. Ik zwom door een knusse bibliotheek en het voelde allemaal heel magisch. Dat bracht me op het idee om een serie over een magische bibliotheek te gaan schrijven.

In die tijd was ik ook de Deltora serie van Emily Rodda aan het lezen. Omdat ik zo geïnspireerd was, had ik voor mezelf bepaald dat ik ook iets wilde doen met magische edelstenen en dat mijn serie 6 delen dik moest worden. Vraag me niet waarom 6 delen, ik heb geen idee. Dat moest gewoon. Zo had ik ook bepaald dat deel 2 zich helemaal in een ziekenhuis moest afspelen. Ik ben creatief en koppig, best een lastige combi soms. Nog een voorbeeld: mijn beste vriend zei destijds ‘je gaat toch niets met piraten of aliens doen hè? Dat is zo cliché…’. Je raadt het al. Toen moesten er kostte wat kost een piraat en een heel nomadisch alienras in de serie. Ik moest bewijzen dat ik die elementen zo kon schrijven, dat het geen cliché meer was.

Dus ik begon zonder plan deel 1 te schrijven, zonder überhaupt te weten of ik een heel tweede deel zou kunnen bedenken, geen outline, geen proeflezers niks. Zoals je kunt voorstellen is dat onafgemaakte verhaal heel lang blijven liggen. Pas toen vrienden van mij mee gingen lezen, raakte ik gemotiveerd om deel 1 af te ronden en dus heb ik in totaal misschien een jaar of 10 over die 130 bladzijdes gedaan. Nog meer vreemde dromen hebben zeker geholpen. Only quitters quit!

Iets dat maar weinig mensen weten: toen heette mijn boek nog ‘het boek zonder titel’ en ik wilde op de kaft dat boven water laten hangen, zodat er in het water ‘het beest zonder titel’ gereflecteerd werd… Heel cringy, maar dat ligt al een tipje van de sluier op over waarom mijn bibliotheek nou precies zo magisch is. Maar toen ging ik samen met mijn moeder de serie Merlin kijken, raakte ik geobsedeerd en wil ik iets met de achternaam van King Arthur doen: Pendragon. Zo is Pendar geboren.

 

Wat vond je van jouw samenwerking met Boekscout? Waren je verwachtingen van wat zij deden en wat jij moest doen, in jouw ogen kloppend? En hoe ben je bij Boekscout terechtgekomen?

Mwah, niet in verhouding, internet haha. Ik wilde mijn manuscript eigenlijk helemaal niet naar een uitgever sturen, maar tijdens mijn stage op de universiteit heeft mijn begeleider me toch overgehaald. Wat kan je verliezen enzo en ze had gelijk. Ik heb toen een handjevol uitgevers benaderd en drie hadden positief gereageerd. Een daarvan faciliteert uitgeven in eigen beheer, een ander wilde dat ik een contract ondertekende waarin ik garandeerde een stuk of 5000 exemplaren te verkopen en toen bleef Boekscout over.

Voor een koppige controlfreak zoals ik, was het heel lastig om online met Boekscout af te stemmen hoe mijn binnenwerk, illustraties en kaft er nou precies uit moest zien. Ik had het liever zelf gedaan, maar ze hebben natuurlijk ook een huisstijl etc. Ik heb bijvoorbeeld ook een hekel aan op de foto gaan en Boekscout wil het liefst een selfie op de kaft hebben. Doei. Het gaat toch niet over mij? Het gaat over Pendar. Maar gelukkig zijn we overal uitgekomen en met mijn derde boek was alles binnen een maand geregeld. Hun feedback is vaak heel lovend, maar inhoudelijk niet echt een ding helaas. Dat brengt me op het volgende punt.

Ik had gehoopt dat mijn boek door Boekscout gecorrigeerd en geredigeerd zou worden. Mijn beste vriend heeft mijn boek nagelezen op spel- en grammaticafouten en inhoud, maar we hebben best intensief samengewerkt. Dan lees je op een gegeven moment heen over dingen als ‘ik ga mijn ouders een brief sturen’, terwijl Juul’s vader vertrokken is toen ze klein was. Ook mijn tante heeft nog een correctieslag gedaan, maar pas nu ik voor mijn vierde boek samenwerk met een team van proeflezers, merk je hoeveel winst er nog te behalen valt. Deel 4 is 80 bladzijdes langer geworden door die feedback haha. En een stuk beter! (Deel 4 is mijn favoriete boek van alle 8 boeken die ik tot nu toe geschreven heb) Op dat gebied had ik dus meer van Boekscout verwacht, maar dat is gewoon niet hoe zij werken. Ze doen ook niks aan Marketing, behalve een introductie mail en een opening voor bibliotheken waarmee ze samenwerken. Daar had ik ook meer van verwacht, maar nu vind ik het wel leuk om dat allemaal zelf te regelen. Als beginnend schrijver is dat wel heel stressvol, dus ik help nu graag beginnend auteurs op weg!

 

Op je auteursblog geef je al ontzettend veel tips over het schrijven en uitgeven van een boek. Maar het is altijd leuk om het van de schrijfster zelf te horen! Dus wat kan je beginnende auteurs vooral aanraden bij het schrijven van een serie? Wat zijn onder andere de do’s en don’ts?

Begin met een outline. Ik ben zelf super chaotisch wanneer ik schrijf, dus moet ik heel veel moeite steken in het herschrijven zodat alles klopt. Wanneer je van tevoren bepaald hebt hoe je verhaal gaat lopen, scheelt dat zoveel werk. Plus je hebt altijd iets om aan vast te houden

 

Zorg dat je een charactersheet hebt van alle belangrijke personages. In mijn eerste boek vormden de persoonlijkheid van de personages zich vanzelf. Toen ik een losstaand boek ging schrijven met nieuwe karakters, vond ik het heel moeilijk om ze een onderscheidende persoonlijkheid te geven. Daarom maakte ik van al mijn nieuwe personages een woordweb. Waar zijn ze goed in? Waar hebben ze een hekel aan? Hebben ze nog leuke eigenaardigheden? En ik val altijd terug op het OCEAN model: staan ze open voor nieuwe dingen? Letten ze op details? Zijn ze extravert? Zoeken ze ruzie? Zijn ze nerveus aangelegd? Probeer daarin te variëren.

 

Denk ZO GOED na over de ontwikkeling van je personages. Zeker als je een serie schrijft is het heel belangrijk dat je personages interessant blijven. Je moet zorgen dat je lezer zich in die mensen kan herkennen. Ik zorg altijd dat mijn personages minstens één duidelijke flaw hebben en één iets wat heel positief is aan ze. Zo kunnen ze door mijn verhaal heen werken aan hun flaw en op die manier een beter persoon worden. Mijn hoofdpersoon Jake is een beetje een kneus. Hij is onhandig en niet heel slim, maar hij is wel heel lief en dapper. Door de serie heen steekt hij steeds meer van Juul op, die juist weer heel slim is, en begint hij zich steeds meer comfortabel te voelen als held. Supertip: zorg dat je personages likable zijn!!!

 

Voordat je ook maar begint aan je boek, ik meen het, leg je pen neer, denk na over hoe je gaat schrijven. Hè? Hoe? Ja hoe: in welke tijd, welk perspectief, ga je switchen van personages? Dat soort dingen. Denk daar heel bewust over na. Dat scheelt ook ontzettend veel werk met het herschrijven. Ik schrijf en lees het liefst tegenwoordige tijd en vanuit de hoofdpersoon, omdat je dan alles samen en tegelijk beleefd. Het is dan veel makkelijker een band op te bouwen met dat personage, dan als je afstand creëert door tijd of perspectief. Just saying, maar je moet je ook prettig voelen bij hoe je schrijft. Het moet leuk blijven en natuurlijk aanvoelen, dus doe ook vooral wat je fijn vindt. Ga het niet forceren, want dan blijft je boek zomaar 10 jaar onaangeraakt liggen… Ahum.

 

Ga lekker schrijven. Doe waar je blij van wordt. Ga je pas druk maken over of het klopt en of het wel leuk genoeg is, wanneer je klaar bent. Ga lekker met proeflezers aan de slag die je vertrouwd en die je opbouwen in plaats van afbreken. Ga lekker doen.

 

Kijk je ook een beetje naar wat andere auteurs doen die óók een serie hebben geschreven?

Oeh wel een beetje haha. Ik zeg altijd dat Pendar een mix is van de magie van Harry Potter, de gruwelen van de Hungergames en het avontuur van de Grijze Jager. Dat schud ik natuurlijk niet zelf uit mijn mouw, maar dat heb ik van lezers gehoord. Zoals ik eerder als zei, haalde ik ook veel inspiratie uit de Deltora serie en ik ben ook gek van Star Trek bijvoorbeeld. Die invloed zal je waarschijnlijk in deel 5 wel gaan proeven.

Daarnaast ben ik me nu ik zelf schrijf zoveel meer bewust van hoe een verhaal is opgebouwd. Ik heb de Percy Jackson serie toch een partij lopen afzeiken… Ik vind de verhaallijn zo ontzettend gaaf, maar Rick Riordan had heel veel moeite met likable personages neerzetten (of wilde hij het niet ofzo?) en dat doet echt wat met je verhaal. In Heroes of Olympus is dat echt veel beter gedaan.

Of in de tweede Deltora serie, daar gebeurt eigenlijk geen zak. Deltora bestaat uit drie series en je kunt de eerste en derde prima lezen zonder überhaupt van het bestaan van de tweede serie te weten. Echt heel erg zonde. Emily Rodda had veel meer kunnen doen met bijvoorbeeld persoonlijke ontwikkeling. Vandaar mijn tips hierboven ook. Allemaal gebaseerd op dingen die ik zelf heb meegemaakt tijdens het (her)schrijven of lezen.

 

Vind je het ook moeilijk om uiteindelijk ‘afscheid’ van de personages te nemen, waar je over hebt geschreven? Natuurlijk zitten ze altijd in je hart, maar stel je schrijf een ander verhaal, dan neem je wellicht een soort van afscheid van hen.

En hoe! Toen ik klaar was met het zesde deel van Pendar, wist ik echt niet wat ik met mezelf moest. Ik had zo iets van, ik ga niet nog random een boek schrijven buiten de serie met dezelfde personages, dat is gek. Daar moet ik dan wel een hele goede reden voor hebben (hint, hint). Ik heb eerst nog een tijdje losse scènes geschreven met mijn personages, gewoon voor de leuk. Die kan ik nu weer ergens anders voor gebruiken.

Uiteindelijk heb ik een opstel uit de vijfde klas, een A4tje, opgeduikeld en heb ik daar een boek van 500 bladzijdes over geschreven samen met mijn beste vriend. Het is heel lastig om niet terug te vallen in oude patronen, maar het was ook wel heel leuk om nieuwe personages te bedenken zodat je nieuwe dingen kunt doen. Dat geldt extra als je een nieuwe wereld bedenkt en helemaal wanneer je met iemand schrijft. Dan kom je op hele verfrissende ideeën.

Ik heb een manier gevonden om toch binnen het Pendar-verse te blijven en hele nieuwe dingen te doen: ik ga gewoon verder met het buurland van Pendar. In Lennoxys wonen mensen gescheiden van elkaar door een massieve Glazen Muur en dat schrijft heel anders dan Pendar. Oh en ze hebben elfenoren, want leuk. Waar Pendar gaat over Jake die zijn eigen kracht (magisch en dat hij erachter komt dat er iets in zijn saaie leven is om voor te vechten) ontdekt en door de magische edelstenen door het avontuur wordt geleid, gaat Lennoxys over Ray die uit zijn glazen kooi wil ontsnappen en wil zien wat de wereld te bieden heeft. Die opzet is heel anders.

 

Hoe verliep bij jou het proces van boekpromotie? Met welk gevoel ging je er in? Zag je bijvoorbeeld ergens heel erg tegen op, of vond je het juist heel erg leuk?

Ik scheet zeven kleuren! Als introvert persoon die niet op de foto wil, is het heel lastig om aandacht te vragen voor dingen. Het voelde alsof ik mensen om een gunst vroeg in plaats van dat ik het idee had dat ik hen iets gaf. Dat is een hele verkeerde insteek. Wees trots op wat je gepresteerd hebt en straal dat uit! Ik had ook een hekel aan social media (nog steeds stiekem), maar dat is wel de makkelijkste manier om zichtbaarheid te creëren. Nu ben ik erachter dat niet alle social media draait om duckface selfies en bikini foto’s, gelukkig niet. De bookstagram community is echt fantastisch en heel supportive. Ook in leesgroepen op Facebook ben ik in contact gekomen met beginnende schrijvers en we helpen elkaar beter worden. Dat is pas sociaal.

 

Bijvoorbeeld het afstappen op een lokale boekhandel, of het benaderen van de lokale pers… ik kan me voorstellen dat die eerste stap heel eng is. Hoe heb jij dit aangepakt?

Haha, niet. For shame. Ik heb het nog steeds niet aangedurfd om een boekhandel binnen te stappen met mijn boeken. Ik heb veilig van achter mijn laptop wat lokale krantjes aangeschreven en daar een interviewartikel uit getrokken. Dat ging ook over het internet in plaats van face-to-face, dus dat maakt het voor mij al een stuk makkelijk. Mijn tip is: gewoon doen, ook als je het eng vindt. Je hebt niets te verliezen, dus pak wat je pakken kunt. Ik laat het weten wanneer mijn boeken eindelijk in de Haarlemse boekenhandels liggen haha!

 

Je hebt ook een zogeheten bookstagram. Kun je daar wat meer over vertellen? En hoe kan het andere schrijvers helpen bij het bekendmaken van hun werk?

Zekers: Instagram is een fantastisch middel om onder de aandacht te komen bij mensen die je niet kent. Met relevante hashtags kun je mensen bereiken die interesse hebben in wat jij te bieden hebt om je netwerk uit te breiden. Het is laagdrempeliger dan Facebook, omdat dat toch meer gaat om mensen die je echt kent. Je hoeft ook geen ‘vrienden’ te worden op Instagram. Je kunt elkaar gewoon volgen, zonder dat je hoeft te chatten ofzo. Facebook groepen zijn ook geweldig als je bijvoorbeeld antwoord wilt op vragen als ‘hoe zal ik dit personage noemen?’ of ‘lezen jullie liever tegenwoordige tijd of verleden?’. Mensen vinden het leuk om advies te geven en zich betrokken te voelen.

Ik gebruik mijn Instagram dus om reviews te plaatsen van boeken, informatie te geven over mijn eigen boeken en mijn tekeningen de wereld in te brengen. Een bookstagram account is een account die dus eigenlijk niet over jezelf gaat. Daar voel ik me als introvert persoon veel prettiger bij. Facebook en LinkedIn gebruik ik weer heel anders.

 

Heb je naast het schrijven ook andere hobby’s? En aansluitend, het is nu een beetje gekke tijd… hoe houd jij je hoofd ‘boven water’?

Niet door te softballen helaas. Ik keek enorm uit naar skivakantie: gecanceld. Ik keek uit naar die week die ik toch al vrij had, zodat ik naar de Efteling kon: Efteling dicht. Honkbalweek in juni dan? Ook afgelast. Ik was me toch een partij pissig. Dan moet je je maar gaan concentreren op dingen die je wel kan: meedoen aan Instagram tekenchallenges zoals #mermay. Thuis werken met een 5-uur lange Efteling medley op de achtergrond. Mijn Rick Riordan reading spree. Binnen picknicken. Skypen met opa’s en oma’s. EINDELIJK de Mandalorian kijken.

Ik probeer de dingen te doen die ik altijd uitstel. Daarom schrijf ik nu bijvoorbeeld ook veel meer adviesblogs. Ik heb gewoon meer tijd en deze nieuwe omstandigheden zorgen weer voor andere soorten creativiteit. Ik ben zelfs filmpjes gaan opnemen van mezelf waarin ik iets vertel of uitleg. Gebruik deze tijd om aan jezelf te werken, kom uit je schelp en probeer eens wat nieuws. Of werk aan je veel te lange to be read lijst haha. Er komt een readingmarathon aan van Geekish.nl!

 

En ik hoorde dat je een nieuw baan hebt, gefeliciteerd! Hoe gaat het daarmee? En is je passie voor schrijven een beetje te bolwerken naast je baan?

Ja klopt! Het was tijd voor iets nieuws. Over aan jezelf blijven werken gesproken. Het is heel gek om het grootste deel van mijn collega’s nog nooit ontmoet te hebben. Ik werk nu al bijna een maand en ik heb mijn directe collega’s één keer in het echt gezien. Verder doen we alles met videobellen en gedeelde online documenten. Het is heel gek, maar eigenlijk ben ik niet anders gewend. Dat maakt het ook wel weer makkelijk. Plus, omdat ik de hele week thuis werk, heb ik meer tijd om overdag huishoudelijke klusjes te doen en ’s avonds te lezen en schrijven haha.

Ik wilde mijn vriend voor zijn verjaardag een boek geven, dus ik heb er in 5 maanden een boek van 350 bladzijdes uit geperst (nog heel erg een work in progress). Daarnaast ben ik nog druk met het herschrijven van deel 4, dus que frisse inspiratie is het de laatste paar weken even op. Ik wacht nog op een briljante ingeving en anders ga ik gewoon weer eens wat over Jake schrijven, voor de leuk. Helaas staat mijn schrijven nu een beetje op een laag pitje met alles dat er speelt (corona, nieuwe baan, manuscripten afronden, proeflezen voor auteurs, hooikoorts), maar dat gaat zeker weer goedkomen!

 

Tot slot, wat kunnen we verder nog qua schrijven van je verwachten? Heb je nog andere plannen de komende tijd?

Zoals ik al een beetje liet doorschemeren ;) heb ik de zesdelige Pendar reeks af. Ik moet alleen nog met proeflezers aan de slag. Daarna komt het dikste boek dat ik ooit geschreven heb (samen met mijn beste vriend) over een van de buurlanden van Pendar, Lennoxys. Dat boek heet dan ook ‘De Legendes van Lennoxys’. Dan heb ik nog dat boek dat ik voor mijn vriend geschreven heb. Dat is een hele bijzonder. Het is een soort mix van Pendar en Lennoxys. De werktitel is ‘De Legendes van Aarde’. Misschien dat jullie Jake nog wel terug gaan zien… Dan heb ik nog een handjevol ideeën over andere stand alone boeken over personages die ik al geschreven heb en nog verder uit wil diepen. ‘Markus en de zeemeerminnen’ bijvoorbeeld haha of de zoektocht van Juul’s broer naar hun vader. Is hij vrijwillig vertrokken of was hij van plan om terug te komen en heeft iemand daar een stokje voor gestoken? Wie weet? Ik ben nog lang niet klaar :)

 

Demi Hoogendoorn en Jennifer Wagemans hebben samen ook een super gaaf artikel geschreven voor Geekish.nl. Het artikel ging over het boekenevent dat wij met het schrijfgroepje hebben gedaan. Het hele artikel lees je hier: 

Boekenevent 2020 

Een greep uit de reacties op het boekenevent: 

“Het was een super leuk event, goed georganiseerd! Heel erg bedankt en een volgende keer ben ik er zeker weer bij als dat kan!”

“Bedankt voor het organiseren van het boekevent! Ik heb genoten!”

“Was een erg leuk event.”

“Het was een heel fijn event en ik was blij om hierbij aanwezig te kunnen zijn.” (Helemaal vanuit België zelfs!) 

“Ontzettend bedankt dat ik mocht deelnemen. Ik wens jullie nog veel succes en ga zeker jullie boeken lezen. Echt heel leuk!”

 

Op 25 oktober 2020 was ik enorm zenuwachtig, want het boekenevent van ons schrijfgroepje kwam eraan. Het was eigenlijk de eerste keer dat ik live wat vertelde over mijn eigen boek. Ik weet nog heel goed hoe ik het heb aangepakt, ik had mijn scherm in twee delen gesplitst, eentje voor Word en de ander voor de livestream. Dus ik had altijd een back-up, wanneer ik van de spanning mijn tekst zou vergeten. 

 

Hieronder kun je zien hoe het boekenevent is verlopen. Veel kijkplezier. 

Binnenkort staat hier het interview van Bookstamel en van Deboekenvanbritt